Mja... De zolder. Die grote fijne zolder. Die we al jaren proberen op te ruimen om er een leuke kamer van te maken voor ons twee. Gezellig aan de computer rommelen met muziek of met internet.
Die zolder waar je zo uit waait als er een briesje durft te staan. Die zolder waar de dakraampjes uit 1927 er bijna uitvallen, het dakbeschot aan alle kanten tocht en lekt en waarvan de nokbalk bijna op de grond hangt... Die gaan we onder handen nemen. Dus tussen de bedrijven door zijn we aan het "ruimen"... schuiven, nog wat meer "opruimen" en schuiven... Om meer "ruimte" te krijgen zodat er ge-ver-her- bouwt kan gaan worden.
De zonnebank heeft als bij toverslag na jaren het UV-licht ook weer gezien dus die blijft toch maar.
De Kerstspullen (30 dozen) staren mijn echtgenoot aan met een blik van: "Je gaat ons toch niet naar de stort brengen?" De zakken met knuffelbeesten schreeuwen om hulp van de Knuffeldierenbescherming, de beren zijn al gered, die wonen alle 40 gezellig op onze slaapkamer. Die andere twintig moeten er ook nog bij.
Dan is er nog één Beer over...
En die zegt:
"Waarom Gooi je die draaitafels ook niet weg?" (
!
!) [Draaitafels + Vinyl (200 Singles en 100 Lp's) = Nostalgie = Jeugdherinneringen!] "Maar ik heb al zoveel weggegooid!" "Die oude bandrecorder waar je niets mee doet kan ook weg!" "Echt nie! Zo gauw ik "tijd" (Magisch woord anno 2008!) heb ga ik die banden restaureren! En dat gaat alleen met die bandrecorder!" (Een Héle oude Philips uit 1959)
Tja... afscheid nemen doet pijn... Maar ja, als je wat nieuws wilt bouwen moet je eerst wat slopen... En wat als je geen afscheid kúnt nemen? Dan ga je maar door met "schuiven" en "ruimen" En... Net zolang tot je alle "ruimte" hebt om te ver-her- bouwen... Ik zal jullie een geheim verklappen... wij wonen niet in een huis...
Wij wonen in een schuifpuzzel!
Stuur door
Dit is niet OK